سلام. بالاخره منم یه چیزی نوشتم تا مشتی بر دهان دیگر نویسندگان کوبونده باشم. اصلاً من تو دهن این بلاگفا میزنم. من سرور تعیین می کنم. بگذریم... می خوام از یکی از دوست داشتنی ترین موجودات زنده براتون بنویسم. مردی از آن سوی رشته کوههای البرز. مردی از روستای علی ببر. گیله مرد. مردی از تبار رشت. مردی خندان مسلط بر ریختهای مختلف زبان، از جمله: رشتی، ترکی، لری، یزدی، مشهدی، افغانی و البته گاهی هم با لحن آلن دلون. بگذارید به زبان ساده تر از اول تا آخر زندگی این جاندار را برایتان توضیح دهم.

همه با هم